Kaç bayram oldu görmeyeli çocuklar sizi?

Bugün  bayram deniyor. Yalnız başına bir evde, bir odada, bir balkonda bayram…

Kaç bayram oldu görmeyeli çocuklar sizi?


Sevgili Orhan Veli ne güzel ifade etmiş?

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce

Bir yer var; biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum. 

Bugün  bayram deniyor. Yalnız başına bir evde, bir odada, bir balkonda bayram…

Tüm Türkiye yapayalnız bir bayramı idrak ediyor. Anneler,  babalar evlatlarını göremiyor; evlatlar anne ve babalarını ziyaret edip ellerini öpemiyor.

Ne garip değil mi?

10 bayram yaşamıştım gurbette. Şimdi kendi vatanımda yine gurbetteyim. Dört bayram geçti yapayalnız. 

Eski günleri  düşündüm. 

Ayşe ve Elif’in yüzlerini hayal meyal hatırlıyorum.

Ayşe, her sabah beşiği sallayarak  uyandırırdı bizi. Annesi, Ayşe yine erken kalkıyor dedi. O şimdi üç yaşına girdi. 

Babası olmadan dördüncü bayramı yaşayacak. 

Elif, beş yaşına girdi. O da dört bayramdır (23 ay) babasından ayrı. 

İçimizde, yüreğimizin derinliklerinde, adaletsizliğin ve hukuksuzluğun acısını yaşarken, kul hakkına tecavüz edenlere  edilen isyanı bastırmak için çaba sarfediyorduk.

Corona adında kötü bir mikrop çıktı,  adalet mi istiyordunuz dercesine, herşeyi, herkese yasakladı.

83 milyonu aynı çizgiye, aynı kadere  çekti.

Herkesin dükkanını kapattı.

Herkesi fakirleştirdi.

Herkesi ev hapsine attı. 

Bayramları herkese yasak etti. 

Sokakları herkese yasakladı.

Bugün bayram, kimse bayram yapamıyor.

Çocuklar anne ve babalarını ziyaret edemiyor. 

Bırakın ziyareti bir ilden başka bir ile gidilemiyor. 

23 aydır çocuklarımı kucağıma alıp sarılamıyorum diye üzülürken, 83 milyon birbirine sarılamaz hale geldi. 

Kimse bizim yaşadığımız acıyı hissetmiyordu. 

23 aydır uçakla bir saatlik mesafedeki evime gidip, çocuklarıma sarılamıyordum. 

Adalet ve hukuk katilleri önümü kesip çocuklarıma gitmeme izin vermiyorlardı.

Şimdi 83 milyon aynı çileyi çekiyor.

(Bu fotoğraf bizim yaşadığımız acıları çok güzel anlattığı için seçildi. Bu anne ve babadan ve masum yavrulardan özür dilerim. 

Kudret-i Mutlak'tan, tüm hasretlik çekenleri  kavuşturmasını, tüm taş kalplere, tüm adalet ve hukuk katillerine  adaleti ve hukuku öğretmesini diliyorum...)

Çocuklarına bir cam, bir duvar kadar yakın olan anne ve babalar da hasretlik çekiyor.

Onlar da çocuklarına sarılamıyor, omuzlarına alıp parklara götüremiyor.

Bayram geldi, gülüp oynayamıyorlar.

Dedeler ve nineler sokağa hasret.  Gençler ve çocuklar güneşe hasret.

Hiç istemem kimse benim yaşadığım acıları yaşasın! 

Corona benimle aynı fikirde değil. 

Kimden emir alıyorsa,  adaleti ve hukuku katledenlere de bize yaşattıkları acıların aynısını yaşatıyor.

Daha ne kadar yaşatacak, kimse bilmiyor.

Ne kadar can alacak, 83 milyonu daha ne kadar evlere hapsedecek  bilen yok. 

Bir umut,  mağdur insanların  AKP’nin Yargı Reformu Strateji Belgesi, 1 Yargı Reform Paketi,  İnfaz Yasası, CHP’nin bir türlü başaramadığı AYM Başvurusu,  İstinaf Mahkemeleri, Yargıtay ve AYM’den gelecek müjdeli haberi beklediği gibi, 83 milyon; 

Sokağa çıkmak için
Dükkanları açmak için
İşe başlamak için
Çocuklara sarılabilmek için
Bir şehirden başka bir şehire gidebilmek için

En önemlisi de özgür olabilmek için 1 Haziran ve sonrasını bekliyor.

Ben de adalet ve hukuk katillerinin insafını bekliyorum.

Corona, Terevih Namazı kılmaya, Bayram Namazı kılmaya,  bayramlaşmaya izin vermese de,  hasret son bulmasa da, güzel ülkeme adalet gelmese de, Ramazan Bayramınız Kutlu Olsun! 

YUSUF İNAN / ŞEHİTLER ÖLMEZ

www.sehitlerolmez.com

Twitter@Yusufinan2023

İnstagramyusufinan2023