Gel de, şu kadar senedir neredeydiniz deme. Şimdiye kadar sarmaldan çıkaramadıysan bundan sonra nasıl çıkaracaksın, diye sorma. 18 senenin bir kısmında ülke bu sarmaldan çıkmıştı, ne oldu da yeniden girdik ve çıkamıyoruz diye sitem etme.

Meselenin özü şudur… Türkiye son 5 yılı mutlak yetkisi dahilinde olmak üzere 18 yıldır Erdoğan tarafından yönetiliyor. 5 yılın ikinci yarısı, yani son 2,5 yıl da adı üzerinde başkanlık sistemi dönemidir. 18 yılın içinde iyi ve çok iyi zamanlar yaşanmıştır ama “mutlak yetki dönemi”nden bugüne ülkede iyiye giden hemen hiçbir branş yoktur. Ekonomi, hukuk, dış politika, eğitim, kültür, dijital sektör, şehirleşme gibi bir ülkenin temel ihtiyaç alanlarının tamamında hem istatistiksel hem de çıplak gözlemle, yaşanan gerileme dramatik düzeydedir. Baştan böyle olacağı belliydi, sonradan böyle gitmeyeceği anlaşıldı ve en nihayet zaruret kapıya dayandığında ekonomide acı reçete bahsi yukarıdan aşağıya açıldı…

Denklem sabit kaldığı müddetçe Cumhurbaşkanı’nın toplumun önüne yeniden, bir daha telaşla koyduğu hedefler kulağa hoş gelse de mevcut yönetim tarzıyla yine eski sonucu doğurur. Kur, faiz, enflasyon sarmalından da, hukuksuzluk, denetimsizlik, eğitimsiz sarmalından da çıkamayız. Çıksaydık, bu kadar zamanda çıkardık. Olmadı.

Erdoğan, gerçek anlamda reform niyeti taşıyorsa öncelikle yetki kullanım tarzından ne kadar fedakarlık yapabileceğini, farklı görüşlere ne kadar tahammül edebileceğini hesaplamalıdır.

Bırakın ortak aklı, en küçük eleştiriye bile tahammül göstermeyen, itiraz edeni hain diye yaftalayan sistemden vazgeçme cesareti yoksa gerisi anlamsızdır. Oy kaygısıyla yapılan hamleye reform denmez, dense de ömrü uzun olmaz.

Mustafa Karaalioğlu / KARAR